قطع اینترنت در ایران وارد هشتادوششمین روز شده است؛ بیش از ۲۰۴۰ ساعت است که مردم در تاریکی دیجیتال نگه داشته شدهاند و دسترسی آزاد به جهان بیرون همچنان از آنان گرفته شده است.
در حالی که مذاکرات صلح ادامه دارد، دسترسی به اینترنت جهانی برای بخش بزرگی از مردم همچنان مسدود مانده؛ اما همزمان، گروهی محدود و گزینششده با دسترسیهای ویژه، تصویری ساختگی و کنترلشده از زندگی در ایران را به جهان بیرون نمایش میدهند.
این فقط قطع اینترنت نیست؛ حبس یک جامعه پشت دیوار سانسور است. رژیم آخوندی صدای مردم را خاموش کرده، ارتباط آنان را با جهان بریده و بعد از پشت همین تاریکی، نمایشی دروغین از «زندگی عادی» به بیرون مخابره میکند.