سازمانی خهباتی کوردستانی ئێران
مسئله اصلی جامعه ایران با حاکمیت، نه جنگ، بلکه تعیین تکلیف با رژیم آخوندی است. حاکمیت این خشم انفجاری مردم را بسیار جدیتر از جنگ میبیند و به همین دلیل با افزایش شدید سرکوب و اعدامهای سیاسی واکنش نشان داده است.نکات کلیدی:در یک سال گذشته (بهویژه ۲۰۲۵) ایران رکورد اعدام در سه دهه اخیر را شکسته است. عفو بینالملل ۲۱۵۹ مورد اعدام ثبت کرده که بیش از دو برابر سال قبل است. نیویورک پست هم این رقم را بیش از ۲۱۰۰ نفر اعلام کرده و آن را بالاترین میزان از سال ۱۹۸۱ (۱۹۸۱) میداند.
این اعدامها عمدتاً انتقامی و سیاسی هستند و پس از جنگ ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ شتاب بیشتری گرفتهاند.
از ۱۹ مارس ۲۰۲۶، دهها نفر با دادگاههای ناعادلانه اعدام شدهاند و همزمان اینترنت قطع شده است.
واکنشهای بینالمللی:انجمن عدالت برای قربانیان قتلعام ۶۷: اعدامها به سطحی رسیده که در چهار دهه اخیر بیسابقه است.
نامه سرگشاده بیش از ۳۰۰ کارشناس و برنده نوبل به دبیرکل سازمان ملل: از «الگوی نوظهور جنایات فجیع» سخن گفته و از کمپین «نه به اعدام» و «نه به حکومت جلادان، بله به جمهوری دموکراتیک» حمایت کردهاند.
پارلمان اروپا (۲۱ مه ۲۰۲۶): قطعنامهای با ۵۱۶ رأی مثبت علیه سرکوب، اعدام معترضان، مخالفان و اقلیتها تصویب کرد.
عفو بینالملل: اعدام را «ابزار سرکوب و کنترل سیاسی» توصیف کرده است.
پایداری زندانیان سیاسی (مانند کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»)، دادخواهی خانوادهها و مقاومت سراسری «نه به اعدام» باعث شده صدای ایران در سطح جهانی طنینانداز شود و جهان را به حمایت از حق مبارزه مردم ایران برای سرنگونی این حاکمیت فرابخواند.
رژیم ایران با اعدامهای بیسابقه (بیش از ۲۱۰۰ مورد در ۲۰۲۵) در حال انتقام از جامعه شورشی خود است؛ این موج سرکوب واکنش گسترده بینالمللی (از عفو بینالملل و پارلمان اروپا تا کارشناسان حقوق بشر) را برانگیخته، اما مقاومت مردم و زندانیان ادامه دارد.
